یادداشت

هدف برگزاری کرسی، تلفات گفتگو و موضوعات کرسی

مصاحبه با استاد حسین سوزنچی

هدف برگزاری کرسی:

دو هدف بلند مدت می‌توان برای کرسیها در نظر گرفت. یکی گسترش فرهنگ نقد در جامعه؛ هم نقد کردن و هم نقد پذیری. یعنی ما الان هم در نقد کردن دچار مشکل هستیم و به جای نقد کردن، بیشتر اوقات عیب جویی و تخریب می‌کنیم- و هم روحیه‌ی نقدپذیری مان باید اصلاح شود.
هدف بلند مدت دوم ارتقای سطح بینش و تحلیل دانشجویان و دانشگاهیان است. همین گفتگوها در دراز مدت سطح تحلیل و بینش افراد را بالا می برد.

تلفات گفتگو:
برای اینکه فرهنگ نقد به جامعه منتقل شود، باید تا حدودی تلفات را تحمل کنیم. گسترش این فرهنگ در دراز مدت تا حدودی مشکلاتی نظیر خلط مبحث، حرف بدون سند زدن، طرح انبوه مسائل و از این شاخه به آن شاخه پریدن را کم می‌کند. شاید بتوان یک مواردی را در قالب آیین نامه برای این جلسات در نظر گرفت.مثلا قانون بگذاریم که اگر کسی حرفی زد باید سند ارائه کند، یا وقت‌ها باید تنظیم باشند و…، ولی کم کم فضای عمومی مخاطبین، افرادی را که وارد اینجور فضاهای غیر عقلانی می‌شوند پس می‌زند، و در دراز مدت مشکل را حل می‌کند.

موضوعات برگزاری کرسی:
موضوعات دو دسته اند. یک دسته از موضوعات بر اساس نیاز‌ها به وجود می‌آید. یعنی اساتید و دانشجویان ببینند چه چیزی الان نیاز جامعه‌ی دانشگاهی است. غالبا هم این احساس نیازها شکل گیری اصلی را رقم می‌زند. اما این اشتباه است که گمان کنیم احساس نیازها همیشه منطبق بر نیازهاست. مثلا می‌توان این مثال را زد که یک انسان معتاد به مواد مخدر احساس نیاز می‌کند به این مواد، در صورتی که نیاز اصلی او این مواد نیستند.
نخست باید فهمید واقعا چه نیازهایی وجود دارد که لزوما احساسش وجود ندارد. یعنی افراد متوجه نیستند که این نیاز هست. یعنی گاهی یک نیاز برای انسان‌ها وجود دارد که بخاطر فضای فرهنگی و اجتماعی این احساس نیاز برایشان مهم و اساسی به نظر نمی رسد؛ در صورتی که مهم است. این ها را باید در نظر داشت و در مجموع، شاید سنخ مباحث مبنایی به این شکل باشد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا